زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید!
زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید
ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود ؟
زنده را تا زنده است قدرش بدان
ورنه بر روی مزارش کوزه گل چیدن چه سود ؟
این متن شعری بود که اولدوز برام فرستاده بود که بزارم رو ساری گلین و از اونجا که هم اولدوز برام عزیزه و هم مرتبط با پست عمران صلاحی قبول کردم.
دسته هابغض های خیس من
شعر قشنگیه! در واقع زیر سؤال بردن فرهنگ غلط مرده پرستیه! باشد که پند گیریم …
این دنیا خیلی عجیبه : تا مریض نشی واست گل نمی یارن , تا گریه نکنی نوازشت نمی کنن , تا فریاد نکشی به طرفت بر نمی گردن و تا نمیری نمیبخشند
تازه ممکنه عجیب تر هم باشه –> اگه دنیا با همین سرعت به طرف بدی ها بره: وقتی که همه این اتفاقا بیفته اما هیچ کس هیچ کدوم از اون کار ها رو هم واست نکنه …
آدمک آخر دنیاست بخند ! آدمک مرگ همین اینجاست بخند !
دست خطی که تو را عاشق کرد شوخی کاغذی ماست بخند ! آدمک خر نشوی گریه کنی , کل دنیا سراب است بخند ! آن خدایی که بزرگش خواندی به خدا مثل تو تنهاست بخند !
مریم ق :
اون دیگه مثله همین امروزه اصلا فاجعه س
مثل اینکه دیالوگی راه افتاده
امید که به خیر بگذره
آمین
ساغلیقیمدا منی یاد ائد،اخوی
من اؤلندن سونرا،جیرما یخه وی
ساغلیغیمدا منی دیندیر دیلینن
گلمه ترحیممه “تاج گل”اینن
تا وارام،اوزمه الیمدن الیوی
نه قرا گیی،نه اوزاد سقّلیوی
قوی یانیم من سنه،سنده منه یان
سن منه “جان” دییب،دیییم من سنه جان
ساغلیقیمدا قولیوی بوینوما سال
گاه گاهی بو سینان کؤنلومی آل
باباساغلیقدا منیم گول اوزومه
مشتری اول سؤزومه،هم اؤزومه…
(کریمی مراغه ای)
به مد پوشان بگویید که آخرین مد کفن است