و اما عشق …
۱۰ تیر ۱۳۸۸
۸ دیدگاه
سلام،
وقتی کسی رو داری که تو رو توی همه چیز شریک خودش می دونه، حتی توی این دنیای مجازی، به هر زبونی هم که خدا رو شکر کنی، مطمئناً قاصره از به جای آوردن حق شکرگزاری! دلت می خواد صورت خدا رو بوسه بارون کنی که ارزشمند ترین احساس خلقت رو به تو هدیه داده تا بتونی عاشق باشی و عشق بورزی!
قبلاً فکر می کردم که عشق چاشنی زندگیه و اگه اضافه اش کنی به روزمرگی هات، مزه روزهات شیرین تر میشه، اما الان می گم که عشق خود زندگیه و زندگی بی عشق هر چی که باشه، اما دیگه زندگی نیست!
ساری گلین، نگار با تو نگاره، نگار برای تو نگاره، نگار ممنونه که نگاره!
خدایا! دل نگارحتی یک لحظه بدون عشق مباد …
دسته هابغض های خیس من
آخرين نظرات