من و تربیت مدرس ۱
بعد از یک ماه از وقتی وارد تربیت مدرس شدم میگذرد. در اینجا سیستم با دانشگاه اصفهان فرق میکند. از نظر خوابگاه و امکانات رفاهی خیلی ضعیفه و سیستم هم خیلی کنده. دارند تلاش میکنند وضعیت خوابگاه رو درست کنند اما وضع بدتر از اونیه که درست بشه. وضعیت حموماش که نگو!!!! احتمالا چند وقت دیگه همه قارچ میگیریم دیروز که رفتم دوش بگیرم یه هو آب سرد شد. بعد یه کم که گذشت دوباره گرم شد و تو این مدت هم احتمالا سرماخوردگی پی در پی دامنمان را خواهد گرفت. یا مثلا ما در طبقه ۴ هستیم و خود به خود آب قطع میشه اما فقط طبقه ما!!!! مثلا دیروز داشتم اصلاح میکردم وسطش آب قطع شد رفتم طبقه بالا دیدم آب هست اما آینه نداره دستشوییش بنابراین به طبقه ۳ رفتم. ساعت ۴:۳۰-۵:۳۰ شام توزیع میشه یکی نیست به این مسئولا بگه آخه کدوم آدمی ساعت ۵ شام میخوره که ما بخوریم! اگر هم غذا رو نگهداری که سرد میشه و نه حال گرم کردن داریم نه غذا بعد گرم کردن غذا میشه
مسئله ای که هست اینه که اینجا یعنی در تربیت مدرس ادعا میکنند که جزو ۴ دانشگاه برتر ایران و ۲۰ دانشگاه جهان اسلام هستند اما برای ۴۰۰ دانشجوی جدید خود خوابگاهی ندارند! واقعا مسخره است. برای دانشجو (اونم تحصیلات تکمیلی) ارزشی قائل نیستند. اونقدر هم سیستمشون بسته است که پیشنهاد و انتقاد توش خفه میشه. مثلا تو دانشکده مهندسی اومدند همه کلاسا ویدئو پروژکتور گذاشتند و برای هر کلاس یک کلاینت هم گذاشتند که به یک کامپوتر ویندوز ۲۰۰۳ سرور وصل میشه. متاسفانه کسی که مسئول این سروره نه کارت گرافیکی اونو نصب کرده و نه از لحاظ ویروس کشی درست عمل کرده و آفیس ۲۰۰۷ رو هم نداره وقتی من مراجعه کردم به ایشان که اینها را اطلاع بدم تا کار سریع حل بشه ایشان در کمال ناباوری به من میگه “من به شما پاسخگو نیستم شما کی هستی که به من میگی چرا ۲۰۰۷ نیست!!!!!” گفتم رئیست کیه به اون بگم. رفتم پیش مسئول آموزشی دکتر…. .ایشان با برخوردی محترمانه حرفهای من راشنید و در آخر گفت که یک نامه!!!! بنویسم و در آن مشکلات را به عنوان متخصص ذکر کنم و از استاد هم امضا بگیرم بعد بدم و ایشان نامه را به مسئول کامپیوتر ارجا بده شاید درست بشه. به این میگویند سیستم ایرانی!!! برای رفع مشکل ساده که با صرف چند دقیقه حل میشه باید چند ساعت تلف بشه در اینگونه مواقع منم میگم گور بابای درست شدن سیستم اصلا به من چه.نامه بنویسم؟ اوه کی میره این همه راهو
در ضمن گروه ما که متشکل از استادای مهندسی صنایع هست و ادعای مدیریت صنعت کشور نمیتونند برنامه درسی چار تا دانشجو رو درست کنند و ما ۵ روز هفته کلاس داریم. خسته شدم از این چیزا
خسته
خسته
وقتی می بینم کاری از دستم بر نمیاد از خودم بدم میاد!
ولی همه ی اینا یه درد مشترکه، بین تو و خیلیا؛ نه فقط تو دانشگاه خودتون! امن وقتی خودم همدرد داشته باشم راحت تر تحمل می کنم.
متأسفانه سیستم آموزشی ایران از ریشه ویرانه
سلام من هم ساروی هستم
سری به من بزنین
یاشا یاشا، ایصفهان دا دؤرد بئش ایل یاشایان تورکلر بتر آداملار اولارلار!!!
حالم گرفته شد
حالا که اینطور شد من برا فوق نمیخونم
اشکالی نداره ؛
مهم اینه که بسوزی و بسازی و خودتو به کوچه علی چپ بزنی که این مسائل برات مهم نیست!!!
در حال حاضر گرفتن مدرک اولویت بیشتری داره
عذر می خوام ولی زررررررررشک!
مریم جون راست میگی خیلیا مثل من هستند
عزیزمی داداش
——-
مهدی عزیز من که ساروی نیستم
——-
آیدین جان یاشاکیشی اما من بتر آداملاردان دئییرم
—————–
دختر بهار ان شالله از خوبی هاش هم مینویسم شما نا امید نشید
—————–
مانیکس عزیز همیشه نمیشه به کوچه علی چپ بزنی
گاهی لازمه فریاد کنی
———–
مهدی خ
سلام
وبلاگ پرمحتوایی دارین
موفق باشید