جوابی که اکثر افراد در موضع دفاع بیان می کنند، همانند دیالوگ قسمت قبلی سریال جراحت است که در آن بازیگر برای توجیح خواستگاری خود چنین بیان میکند:غیر از این است که خواستم شرع خدا را جاری کنم” یا مثلا خلاف شرع که نکرده ام!!!

چرا شرع خدا فقط آمده در گرفتن زن دوم؟ چطور در دزدی ها و دروغ گفتن ها سخنی از شرع خدا نیست اما…..

پی نوشت: این سایت به همت یکی از هموطنان عزیزمان جناب آقای دکتر  حمید ضرابی زاده توسعه داده شده که به نوبه خودم از ایشان تشکر میکنم

گفت من نمیدونم شما تو چه صنفی کار میکنید اما دوست دارم در شما این حس رو به وجود بیاورم که با مشتری ات ارباب رجوع با همکارت با هر کسی سر و کار داری میتونی خوش اخلاق باشی و اخم نکنی.

خلاصه اگه سوار تاکسی شکلاتی شدین تعجب نکنین.
راستی چند تا از نوشته های بامزه مسافرا رو هم گفت. مثلا یکی نوشته بوده: شوکولات میدی ای ول، آهنگ میزای ای ول، پول کرایه رو هم نگیری میشه ای ول!!! یا یه آخوندی نوشته بود لعنت خدا بر کسی که در ماشین آهنگ های غیر مجاز میذاره و حرکات موزون انجام میده. یکی دیگه هم نوشته بوده این همه حال میدی و آبمیوه و اینا میترسم آخرش کرایه ۱۰ تومن بگیری کوفتمون بشه

- شما در مقابل اینکه مردم میگن “دکتر کورکیان تو نقش خدا رو بازی میکنی” چه چیزی برای گفتن دارین؟
- من به اونا میگم، “خوب که چی؟” وقتی یه دکتر به شما قرص میده .اون داره نقش خدا رو بازی میکنه. .چون به طبیعت باطنی شما دست برده. .همه دکتر ها باور دارن خدا هستن. نباید اینطور باشه، اما هستن.

مارادونا: در سال ۱۹۸۷ من برنده دو جایزه شدم. یکی در کوبا و دیگری در آمریکا. به آمریکاییها گفتم جایزه تان را برای خودتان نگه دارید. با فیدل ملاقات کردم و پنج ساعت در مورد چگوارا و آرژانتین با هم صحبت کردیم. بعنوان یک مرد جوان در مورد انقلاب مطالعه کرده بودم. در مورد چگوارای شجاع، در مورد فیدل و من عاشق فیدل شده بودم. به نظر من او مثل یک شیر از سرزمین خود دفاع کرد. او تنها سیاستمداری است که به دزدیدن از فقرا فکر نکرد. اما این کاری است که آمریکاییها سعی در انجام آن دارند.

پی نوشت: امیدوارم خوانندگان این نوشته را به حساب طرفداری بنده از کوبا و کمونیسم و… تلقی نکنند. من تنها اطلاعات خود در مورد کوبا را در این نوشته ذکرکردم که البته ناقص نیز هست.

لطفا قبل از گفتن دوستت دارم کمی بیشتر رویش فکر کن!!!
همین.
پی نوشت: آقا پسر پر رو با شمام

با تمام وجود فریاد میزنم یاشاسین آذربایجانیم

بعد از صعود تراکتور به لیگ برتر و شور حالی که طرفدارانش به فوتبال ایران بخشیدند اینبار نوبت شهرداری بود که با صعود مقتدرانه و بدون شکست خود به لیگ برتر نشان دهد مکتب فوتبال تبریز احیا شده است. باز هم نشان خواهیم داد فوتبال ایران بدون فوتبال تبریز معنا ندارد.
تراکتورسازی در نظر من و اکثر آذربایجانی ها یادآور فوتبال تبریز هست. همه برای مدیریت در آن و مربی گری و بازیکن شدن در ان حاضرا جنگ و جدل راه بیاندازند زیر پای هم را خالی کنند و…. درست مثل سپاهان اصفهان که پارسال کربکندی و ابراهیم زاده که خود بومی اصفهان هستند با قلعه نوعی سر جنگ داشتند.
اما شهرداری تبریز حکایتی دیگر است. حکایت نظم و انضباط و ثبات در مدیریت، برنامه ریزی مدون، بدون هیاهو در روزنامه ها و بدون جار و جنجال. شاید بشود شهرداری به مثابه ذوب آهن دانست.
دیروز مصاحبه جام جم با آقای حاج رضایی را میخواندم. در آنجا خواندم:
بکن باوئر یک دهه پیش راجع به شخصیت تیمی صحبت کرد. از دید او وقتی یک تیم، صاحب شخصیت می‌شود که تمام پازل‌‌های فوتبالی اطراف خود را صاحب شخصیت بیابد. این پازل‌ها عبارتند از: تماشاگران، داوران، فدراسیون، رسانه‌ها، مربیان، بازیکنان و مدیران.
تراکتورسازی تماشاگر زیادی دارد و همین امر هم باعث میشود بعضی ها پشت سر این تماشاگرها پنهان شده و هر کاری دلشان بخواهد انجام دهند اما شهرداری از این نظر خیلی سرتر از تراکتورسازی است. همانطور که گفتم مدیریت با ثباتی دارد. شهردار تبریز اعتقاد خاصی به سهرابی مدیرعامل شهرداری دارد و برای همین هم قرص و محکم پشت سر او ایستاده است.میر معصوم سهرابی شباهت زیادی به آذری مدیرعامل سابق ذوب آهن دارد. هر دو جوان هستند و با اراده و بدون القابی چون سردار و….
تراکتورسازی اما بعد از یک فصل پر فراز و نشیب حتی مدیرعاملش هم نمیداند که واقعا در تیم میماند یا او را با تیپا بیرون میکنند. مربی زیر پای مدیرعامل پوست موز می اندازد و از آن سو مدیرعامل هم تلاش برای بقای خود. اینگونه میشود که امسال کار تراکتور سخت تر از شهرداری خواهد بود. امیدوارم روزی ثبات در مدیریت و شفافیت در هزینه کردن تیم ها برای طرفداران مشخص باشد.
شهرداری تبریز به گفته سهرابی ۶۰٪ هزینه های خود را خودش تامین کرده است. با اجاره دادن استخر و زمین چمن و …. در ان سو تراکتورسازی کاسه گدایی سوی هواداران دراز کرده است و از هواداران تقاضای کمک کرده است. تراکتورسازان که میخواستند از محبوبیت تراکتور در بین هواداران استفاده کنند(شاید هم سو استفاده) از هر هوادار خواستند ۳۰ هزار تومن به حساب باشگاه واریز کنند اما حساب این را نکرده بودند که وقتی دخل و خرج یک تیم معلوم و شفاف نباشد کسی حاضر نخواهد بود ریالی کمک کند. وقتی اول فصل شنیده میشود پول باشگاه در حساب شخصی مدیرعامل ریخته شده است دیگر هوادار اعتماد کافی به مدیریت نخواهد داشت.
البته خیلی هم به مدیران تراکتور ایراد نمیگیرم وقتی بلیط فروشی و حق پخش تلویزیونی به باشگاه پرداخت نشود وضع بهتر از این نخواهد بود.